Warszawa: Centrum nie może być betonową pustynią

Z pomysłem polemizuje jednak Aleksander Buczyński, wieloletni aktywista „Zielonego Mazowsza”, który ma zupełnie inny pomysł na zagospodarowanie placu Defilad. Jak wskazuje Buczyński, dworzec położony tuż przy linii metra nie byłby dobrze skomunikowany, ponieważ przepustowość warszawskiego metra już dziś jest na granicy wytrzymałości.

Więcej mieszkań i zieleni

–Jestem zwolennikiem centrum wielofunkcyjnego, takiego, w którym się także mieszka, a nie tylko do niego dojeżdża – mówi w rozmowie z „Transportem Publicznym” aktywista i przedstawia swoje pomysły. Jednym z nich jest postawienie wzdłuż granic placu średniej wysokości (6-8 pięter) zabudowy pierzejowej. – To mieszkania dla kilkunastu tysięcy ludzi – tyle, ile obecnie mieszka np. w Łomiankach i domaga się wielomiliardowych inwestycji, żeby dojechać do centrum. Ci ludzie mogliby iść do pracy spacerkiem albo bez żadnych dodatkowych wydatków na transport publiczny jechać pustym tramwajem (bo w przeciwnym kierunku niż większość dojeżdżających z sypialni na peryferiach). W parterze oczywiście widziałbym sklepy, usługi itp. – snuje swą wizję Buczyński.

Buczyński chce również powiększenia parku o obecnie wybetonowaną część po wschodniej stronie Pałacu Kultury i Nauki, tak by połączyć parki wzdłuż al. Jerozolimskich i Świętokrzyskiej. – Centrum nie może być betonową pustynią – twierdzi aktywista.

– Teren między budynkami Dworca Śródmieście i „patelnia” przed wejściem do metra Centrum to dobre, kameralne place miejskie. Zabudowa w okolicy może je wzbogacić np. o ogródki restauracyjne, ale zwłaszcza to drugie miejsce już obecnie żyje swoim życiem i nie warto go mordować „dla idei”. Zapewne przydałby się podobnego kalibru plac także od strony Marszałkowskiej – mówi Buczyński i dodaje, że zabudowa placu Defilad powinna się również wiązać z zawężeniem, a być może likwidacją jednej jezdni Marszałkowskiej, al. Jerozolimskich i Emilii Plater.

Zlikwidować przejścia podziemne?

Buczyński wskazuje także na mocne strony obecnej lokalizacji Dworca Centralnego: – To ogromna liczba celów podróży, które znajdują się w zasięgu kilku-kilkunastu minut spaceru. Należy to ułatwić. Obecnie hala główna dworca nie jest „po drodze”, bo dojście do niej prowadzi przejściami podziemnymi – a potem i tak trzeba schodzić z powrotem na dół na perony – twierdzi aktywista „Zielonego Mazowsza”.

– Wielkie węzły przesiadkowe widziałbym raczej na dworcu Wschodnim i Zachodnim, których potencjał jest mocno niewykorzystany. Dojazd do Dworca Centralnego na razie musi oprzeć się na tramwaju, który zwłaszcza w ciągu al. Jana Pawła II mógłby jeździć szybciej i częściej. Być może warto zacząć myśleć o nowej średnicowej linii kolejowej N-S, która łączyłaby linię radomską z Dworcem Gdańskim i/lub Wileńskim i krzyżowałaby się z istniejącą na Dworcu Centralnym. Rozwiązałoby to za jednym zamachem dwa problemy - wyczerpującej się przepustowości istniejącej linii średnicowej i dojazdu do Dworca Centralnego – kreśli Buczyński.

Z pomysłem Michała Dobrzańskiego na zagospodarowanie pl. Defilad można zapoznać się tutaj.