Łódź: Zebra na Północnej – czy był sens jej malowania?

Pętla tramwajowa Północna to wyjątkowe miejsce na mapie Łodzi. Leży niemal w ścisłym Śródmieściu – około kilometr od słynnej Piotrkowskiej, a jej historia od zawsze związana jest z funkcjonowaniem linii podmiejskich. Przez lata nazywana była nawet ich dworcem, bo odjeżdżały stąd kursy w kierunku Zgierza, Ozorkowa, Aleksandrowa Łódzkiego, Konstantynowa Łódzkiego i Lutomierska, a duża poczekalnia przypominała architekturą przystanki kolejowe.

Pętla jest rozległa, a ruch – bardzo niewielki

Choć obecnie rozpoczyna tu bieg tylko jedna linia – 43 z kursami do Konstantynowa i Lutomierska – miejsce nie straciło wiele ze swojej wyjątkowości. Odnowiony i ponownie cieszący oko budynek przylega bowiem do parku Staromiejskiego (nazywanego przez łodzian parkiem Śledzia) i dobrze wpisuje się w zielony klimat okolicy. Przechadzają się tędy spacerowicze, bo parkowe ścieżki dochodzą do torów, a nawet przecinają je, by skończyć się przy ul. Północnej, od krótej kraniec wziął swoją nazwę.

Niedawno zasady korzystania z owych ścieżek uległy jednak radykalnej zmianie. W jednym miejscu na torowisku wymalowano bowiem przejście dla pieszych, co teoretycznie odbiera pieszym prawo do przekraczania ich w innym miejscu na terenie rozległej pętli. To wszystko przy ruchu tramwajowym pozostającym na poziomie marginalnym – w godzinach szczytu komunikacyjnego linia 43 obsługiwana jest raz na 22 minuty.

Miejsc, w których trzeba pilnie zorganizować ruch pieszy, nie brakuje

Czemu służyć miała owa zaskakująca zmiana organizacji – nie wiadomo. Zarząd Dróg i Transportu Urzędu Miasta Łodzi nie odpowiedział nam bowiem na pytania o przyczyny podjętej decyzji. Nie wiemy też, czy ZDiT planuje wymalować pasy także na innych krańcach, na których dotychczas ruch odbywał się bezproblemowo mimo ich braku.

Pęd do regulowania wszystkiego i wszędzie wydaje się jednak bardzo zaskakujący i odległy od realnych potrzeb. W mieście nie brakuje bowiem ulic, na których pieszemu trudno jest znaleźć swoje miejsce w ciasnej przestrzeni wypełnionej przez samochody, a czasem – samochody i rowerzystów. Z pewnością pętla Północna do takich lokalizacji nie należała.