Ważna rocznica w Lublinie. Minęły 72 lata od przejazdu pierwszego trolejbusu ulicami miasta

We wtorek, 21 lipca 1953 roku, w godzinach popołudniowych miało miejsce uroczyste uruchomienie pierwszej linii trolejbusowej w Lublinie. W przeddzień ówczesnego Narodowego Święta Odrodzenia Polski pasażerowie mogli po raz pierwszy przejechać trolejbusami linii numer 15, które kursowały spod dworca kolejowego przez ulicę 1 Maja, Zamojską, Krakowskie Przedmieście do trójkątnej pętli przy ulicy Uniwersyteckiej (wracały natomiast przez Kunickiego i Pocztową).

Cztery radzieckie pojazdy marki JaTB-2 jeździły co 10-12 minut. Trolejbusy te miały długość 9,5 metra, ich masa własna wynosiła 9,4 tony a silnik miał moc 60 kW. Miały one około 50 miejsc, z czego 33 siedzące. Do Polski przyjechały w 1945 roku w ramach daru Moskwy dla Warszawy. Do Lublina JaTB-2 trafiły jako bardzo wyeksploatowane pojazdy, jednak wówczas nie było szans na lepszy tabor. Zostały wycofane w 1955 roku.

- Ze względu na złą kondycję taboru, w roku 1954 przyjechało sześć trolejbusów Vetra VBR. Te pojazdy były wyprodukowane we Francji, a na co dzień kursowały po Gdyni. W Lublinie miały usprawnić komunikację trolejbusową do czasu dostaw nowych pojazdów marki Skoda. Vetry miały dziesięć metrów długości, ponad dziewięć ton masy własnej i mogły zabrać 80 osób (w tym 28 na miejscach siedzących). Silnik o mocy 100kW umieszczony był między osiami. Wymianę pasażerów ułatwiały trzy pary harmonijkowych drzwi - informuje Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego w Lublinie.

Prace nad rozbudową sieci trakcyjnej nie ustawały i w ciągu roku zostały oddane do użytku dwa kolejne odcinki - do końca Alei Racławickich (do skrzyżowania z aleją Warszawską) i na Kunickiego do pętli zlokalizowanej przy Mickiewicza, gdzie dojeżdżała linia 16.

W latach 1955-1961 do Lublina były dostarczane nowoczesne i solidne - czechosłowackie trolejbusy Skoda 8Tr. Pojazdy o długości 10,7 metra i masie 9,5 tony zabierały na pokład 80 osób (posiadały 18 miejsc siedzących). Charakteryzowały się one mocnym silnikiem (110 kW) pozwalającym na szybkie pokonywanie stromych wzniesień, przestronnym wnętrzem oraz trzema parami drzwi (w eksploatowanych wtedy autobusach znajdowały się tylko dwie pary drzwi, do tego węższych niż w Skodach). W sumie MPK otrzymało 44 takie pojazdy, ostatnie wycofano w roku 1975.

Nowe trolejbusy i dalszy rozwój sieci pozwoliły na uruchomienie kolejnych linii: w 1959 roku z nowej pętli przy zbiegu ulic Lubartowskiej i Unickiej odjechały trolejbusy 17 (do Mickiewicza) i 18 (na Al. Racławickie). Pod koniec roku 1960 „siedemnastka” została wydłużona do Abramowic, a miesiąc później oddano do użytku odcinek trakcji biegnący nad Lipową i al. Piłsudskiego; pojechały tamtędy pojazdy linii 19 (z dworca kolejowego na Aleje Racławickie) i 20 (z dworca kolejowego przez Zamojską, Krakowskie Przedmieście i Lipową z powrotem do dworca).