Nie tylko kilometry. Co mnoży tomy dokumentacji powykonawczej na kolei

Operat kolaudacyjny powstaje przed odbiorem

„Warunki i zasady odbiorów robót budowlanych na liniach kolejowych” PKP PLK wymagają, aby wykonawca przedstawił operat kolaudacyjny zweryfikowany przez Inżyniera lub inspektora nadzoru co najmniej 10 dni przed planowanym rozpoczęciem prac komisji odbioru końcowego. Dokument dotyczy robót realizowanych na zamówienie Centrum Realizacji Inwestycji i wyłącza m.in. drogi oraz urządzenia sterowania ruchem kolejowym, odbierane według odrębnych zasad.

Katalog operatu obejmuje 47 grup dokumentów, dobieranych zależnie od rodzaju i zakresu robót: m.in. dokumentację projektową z uwzględnieniem zmian, protokoły odbiorów branżowych, badań i pomiarów, dokumentację powykonawczą, geodezję, dokumenty materiałowe i eksploatacyjne. Liczba tomów nie jest więc parametrem samego druku. Wynika ze struktury całego odbioru.

Odbiór rozdziela dokumentację na branże

Najbardziej konkretny mnożnik znajduje się w § 11 ust. 7 tych Warunków. Przed odbiorem końcowym wykonawca ma sporządzić dla użytkownika osobne tomy dla poszczególnych branż — po jednym egzemplarzu — przeznaczone do uzupełnienia albo założenia książki obiektu budowlanego. Każdy tom ma zawierać branżową dokumentację powykonawczą, protokoły badań i pomiarów oraz geodezyjną dokumentację powykonawczą. W zakresie objętym tym dokumentem PKP PLK podział branżowy nie jest więc zwyczajem introligatorni, lecz wymaganiem odbiorowym.

Matryca odbiorowa zastępuje zgadywanie

Przed wyceną warto rozpisać jedną tabelę, w której każdy wiersz oznacza konkretny pakiet do przekazania.
Minimalny układ kolumn wygląda tak:

• branża — zgodna z podziałem odbiorowym przyjętym na kontrakcie;
• zawartość — dokumentacja powykonawcza, protokoły badań i pomiarów, geodezja oraz inne wymagane załączniki;
• odbiorca i cel — np. użytkownik i uzupełnienie książki obiektu albo komisja i operat kolaudacyjny;
• liczba kopii — przypisana do tego odbiorcy, nie przeniesiona z innego dokumentu;
• postać — papier, plik elektroniczny lub oba nośniki, z wymaganym formatem i sposobem oprawy;
• termin oraz osoba zatwierdzająca — liczone przed komisją, z miejscem na przegląd i poprawki.

Taka matryca nie tworzy wymagań. Zbiera w jednym miejscu to, co wynika z Warunków, umowy i dokumentów postępowania, a puste pole pokazuje brak do uzgodnienia, zanim stanie się brakiem w gotowym tomie.

Plik jest tomem — lecz tylko w projekcie budowlanym

Paragraf 5 ust. 2a rozporządzenia mówi, że przy elektronicznej oprawie wielotomowej projektu budowlanego każdy plik stanowi osobny tom. Paragraf 2b wymaga dla tego projektu formatu PDF, zapisu części rysunkowej w postaci wektorowej i ogranicza wielkość pojedynczego pliku do 150 MB. Reguły te mogą podzielić projektową część operatu na kolejne tomy. Nie rozstrzygają jednak, jak dzielić cały operat kolaudacyjny ani jak zapisywać dokumenty, które nie są elementami projektu budowlanego.

Każdy tom projektu ma własny narzut

W wielotomowym projekcie budowlanym każdy tom otrzymuje własną stronę tytułową i spis treści, numer tomu oraz informację o łącznej liczbie tomów; osobno prowadzi się też numerację stron (§ 6 i § 7 rozporządzenia). Branżowe tomy wymagane przez PKP PLK powtarzają z kolei trzy grupy dokumentów: część powykonawczą, protokoły badań i pomiarów oraz geodezję. Dlatego wzrost liczby tomów oznacza nie tylko więcej arkuszy, ale również więcej kontroli kompletności, opisów i punktów, w których może pojawić się brak.

Długość linii mnoży arkusze, nie automatycznie tomy

Kilometraż nadal ma znaczenie: wydłuża plany, profile, wykazy i serie pomiarów. Rozporządzenie dopuszcza dla projektu zagospodarowania obiektu liniowego skalę 1:1000, co pokazuje, jak wielkość terenu przekłada się na powierzchnię części rysunkowej. Nie istnieje jednak prosty przelicznik kilometrów na tomy. Dwa odcinki podobnej długości mogą mieć inną liczbę obiektów inżynieryjnych, systemów, faz robót i branżowych ścieżek odbioru.

Jedna kopia dotyczy tomów dla użytkownika, nie całego operatu

Prawo budowlane nie ustanawia ogólnej liczby egzemplarzy dokumentacji powykonawczej. W zasadach PKP PLK liczba pojawia się przy konkretnym celu: § 11 ust. 7 wymaga po jednym egzemplarzu osobnych tomów branżowych dla użytkownika. Osobno § 10 ust. 7 przewiduje trzy egzemplarze protokołów odbioru przekazania do eksploatacji, końcowego i pogwarancyjnego. Nie należy przenosić tej liczby na cały operat. Kolejne kopie, nośniki i odbiorcy mogą wynikać z umowy oraz dokumentów danego postępowania.

Przed produkcją zamknij cztery punkty

Gotowość do druku nie oznacza jeszcze gotowości kompletu. Przed zwolnieniem plików do produkcji trzeba potwierdzić cztery rzeczy: zatwierdzoną listę tomów, identyfikator ostatniej rewizji każdego pliku, liczbę kopii i nośnik dla każdego odbiorcy oraz termin uwzględniający weryfikację przed komisją. Osobno należy policzyć pliki projektu budowlanego dzielone przez limit 150 MB i arkusze wynikające z długości linii oraz skali.

Definicja dokumentacji powykonawczej z art. 3 pkt 14 Prawa budowlanego nie przesądza, że komplet będzie większy lub mniejszy od dokumentacji wyjściowej. Dlatego ostateczny nakład należy liczyć z zamkniętej matrycy, nie z kilometrażu ani objętości projektu ofertowego. Wydruk arkuszy w zadanej skali, rozdzielenie rewizji według branż, składanie i oprawę tak opisanych kompletów prowadzi m.in. Technikadruku.pl.