InnoTrans 2016. Ażurowe bariery w koreańskim metrze

Zasada działania urządzenia jest prosta. Gdy na stacji – kolejowej lub metra – nie ma pociągu, bariera jest zasunięta. Gdy pociąg podjeżdża, bardzo szybko się podnosi do góry na całej szerokości. Całość jest obudowana systemem kamer i czujników, wiec bariera nie podniesie się gdy ktoś stoi zbyt blisko, lub wsadzi w nią rękę. Za to z głośnika usłyszymy ostrzeżenie, że należy się nieco cofnąć. Rope Screen Door, bo tak się nazywa ten system, jest w dodatku dużo bardziej wytrzymały, niż można się spodziewać. Autor tekstu rzucał się na liny, ale nic im się nie stało.

W czym ten system jest lepszy od standardowego? – Czy wie pan, że w zeszłym roku w Korei dwie osoby zmarły w metrze z powodu promieniowania? – zapytał przedstawiciel firmy. Okazuje się, że powietrze w środkach publicznego transportu, zwłaszcza w metrze, jest na tyle niezdrowe, że zarządcy musza wydawać duże pieniądze na skomplikowane systemy wentylacji. RSD pozwalają na dużo bardziej swobodne krążenie powietrza.

Poza tym, jak zachwalają przedstawiciele producenta, pociągi nie muszą bezbłędnie "trafić" w drzwi, bo RSD otwiera się na całej długości peronu, wiec jest rozwiązaniem wygodniejszym. W dodatku szybszymi w montażu, bo składającym się z mniejszej ilości elementów a także do 60% tańszym niż w przypadku klasycznych, plastikowych Screen Doors.

Na razie jedyna bariera tego rodzaju funkcjonuje od 2013 roku na stacji Moonyang w koreańskim Daegu. Przez kilka miesięcy była też testowana na jednej ze stacji kolejowych w Tokio, a między listopadem 2014 a lutym 2015 roku działała na stacji Akeshov w Sztokholmie. Szwedzi w ciągu kilku miesięcy przetestowali wtedy kilka podobnych rozwiązań. Przedstawiciele firmy chwalą się, że ich technologia została oceniona najwyżej, ale póki co tego rozwiązania tam nie zastosowano.