Andrzej Osipów

Andrzej Osipów urodził się w woj. pomorskim. Jego rodzina zamieszkała tu od XIII wieku i była ostoją polskości na tych ziemiach. Wielu członków rodziny w ubiegłym wieku było związanych z pracą na kolei. Ojciec pracował jako maszynista. Kontynuując rodzinne tradycje, w 1968 roku rozpoczął naukę w przyzakładowej szkole w ZNTK w Gdańsku. Dalszą naukę kontynuował w Technikum Przemysłowym w Gdańsku. Po skończeniu tej szkoły rozpoczął pracę w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Gdańsku. Następnym miejscem pracy było Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych nr 12 w Gdańsku na różnych stanowiskach. Kończy Wydział Prawa na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu z tytułem magistra prawa. Od 1991 roku obejmuje stanowisko dyrektora Zakładów Budownictwa Kolejowego w Gdańsku (1991 – 2001). W 2002 roku zostaje prezesem Przedsiębiorstwa Robót Komunikacyjnych w Gdańsku a od 2006 do 2009 r. piastował funkcję prezesa PKP SKM w Trójmieście Sp.z o.o. Andrzej Osipów jest absolwentem podyplomowych studiów na Uniwersytecie Toruńskim dotyczących Prawa Europejskiego, Integracji Europejskiej i Środków Pomocowych Unii Europejskiej – Zarządzanie Przedsiębiorstwem w Jednolitym Rynku Europejskim na UG. Udział w strajkach grudniowych w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Gdańsku a także w walkach na ulicach Gdańska 1970 . Organizował i przewodził strajkowi w roku 1980 w Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych nr 12, założyciel NSZZ „Solidarność” w tymże przedsiębiorstwie. Zasiadał w prezydium Sekcji Kolejowej Budownictwa Kolejowego NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego, przywódca strajku okupacyjnego w Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych w Gdańsku, organizator podziemnych struktur NSZZ „Solidarność”. Aresztowany w lutym 1982 za kierowanie strajkiem, został skazany przez Sąd Marynarki Wojennej na 4 lata więzienia i 2 lata pozbawienia praw publicznych. Po tym wyroku został zwolniony dyscyplinarnie z PRK 12 w Gdańsku. Jest więźniem Potulic. Po zwolnieniu z więzienia, został przewodniczącym Tajnej Komisji Zakładowej PBK /PRK i Zakładów Budownictwa Kolejowego w Polsce. Pełnił tam wiele funkcji. Pozytywnie zweryfikowany przez IPN – Zaś. Nr 575/03, uzyskał status pokrzywdzonego. Uhonorowany wieloma odznaczeniami, w tym:

1.Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego – Za Walkę o Wolną i Demokratyczną Polskę w 2006 roku;

2. Krzyżem Więźnia Politycznego Lat 1939-1989 w 2004 roku;

3.odznaczony przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej honorową odznaką Zasłużony Dla Transportu RP w 2000 roku;

4. odznaczony Złotym Medalem za „Zasługi dla Obronności Kraju” w 2007 roku przez Ministra Obrony Narodowej;

5. odznaczony Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej w 2007, przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (Kapituła pod przewodnictwem prof. Władysława Bartoszewskiego);

6. odznaczony Medalem Pro Memoria przez Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w 2007 roku (nadany przez Janusza Krupskiego).