- W dniu 27 lipca w postępowaniu na realizację przedmiotu zamówienia wyłoniono wykonawcę firmę Newag SA - przypomina Anna Raczyńska-Wykurz z Departamentu Gospodarki i Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego. - Wykonawca dwukrotnie przedłużał termin związania ofertą - 2 września oraz 3 października. W związku ze zbliżającym się terminem dostawy, który upływa 15 grudnia, zamawiający w dniu 17 października wezwał wykonawcę do niezwłocznego podpisania umowy - poinformowała Raczyńska-Wykurz.

- Wykonawca na powyższe wezwanie nie zareagował. W związku z tym zamawiający w dniu 2 listopada powtórnie wezwał wykonawcę do podpisania umowy wyznaczając ostateczny termin na dzień 3 listopada. Na drugie wezwanie wykonawca również nie odpowiedział - relacjonują urzędnicy. - W związku z uchylaniem się wyłonionego wykonawcy: firmy Newag SA od podpisania umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz niemożliwością wybrania oferty najkorzystniejszej spośród pozostałych ofert ze względu na wygaśnięcie terminu związania ofert, zamawiający unieważnił niniejsze postępowanie na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 oraz art. 94 ust. 3 - czytamy w piśmie przesłanym redakcji "Rynku Kolejowego" przez urzędników.

W sprawie ważne jest również to, że w związku z niepodpisaniem umowy z Newagiem województwu mogą przepaść pieniądze z rezerwy celowej, którą rząd co roku przekazuje marszałkom w ostatnim kwartale roku - do wykorzystania na zakup taboru kolejowego. Obietnica przekazywania tych pieniędzy przekonała marszałków do przejęcia Przewozów Regionalnych od Ministerstwa Infrastruktury. Każde województwo otrzymuje ok. 7 mln złotych, które trzeba wydać bardzo szybko, bo do końca roku. - Departament pracuje nad różnymi wariantami wykorzystania tej dotacji - odpowiada lubuski Urząd Marszałkowski.

Newag odmówił skomentowania stwierdzenia Urzędu Marszałkowskiego o uchylaniu się przez tę firmę od podpisania umowy. Podtrzymał swoje zdanie, że na dostawę nie pozwolił odległy termin dostawy podzespołów. Przedstawiciele spółki przyznają, że stracili wadium, jednak było to mniej niekorzystne niż konieczność płacenia kar umownych w wysokości 41,5 tysiąca złotych za każdy dzień opóźnienia dostawy.