Pod uwagę braliśmy kilka rozwiązań, m.in. odstawianie wagonów na torowisku w ciągu ul. Murawa i al. Solidarności. Nie chcieliśmy jednak dodatkowo utrudniać życia mieszkańcom i pasażerom Winograd. Uznaliśmy więc że „najmniejszym złem” będzie wykorzystanie do tego celu torowiska w ciągu ul. Hetmańskiej między ul. Głogowską a ul. Reymonta - tłumaczy MPK Poznań na swojej stronie internetowej.

Ten ostatni odcinek będzie wyłączony z użytkowania na czas prowadzenia II etapu remontu ronda Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Będą tam odstawiane tramwaje, które zjadą po popołudniowym szczycie komunikacyjnym. Po zjeździe wszystkich kursów dziennych do zajezdni, wagony staną też na ul. Hetmańskiej między ul. Kolejową a ul. Dmowskiego.

Poznań jest jedynym w Polsce miastem, które nie może pomieścić swojego taboru tramwajowego na terenie zajezdni. Dlatego też już w latach 70-tych ubiegłego wieku mówiło się o konieczności budowy nowej zajezdni. Powodu braku środków plany te były ciągle przesuwane na dalsze terminy. Jako prowizoryczne rozwiązanie problemu wymyślono budowę torów odstawczych. Zaczęto je budować na początku lat 80’tych ubiegłego wieku po to, aby pomieścić tramwaje, garażujące dotychczas na ulicach Poznania. Wcześniej „nocowały” one na torowiskach w ciągu ul. Przybyszewskiego, Towarowej, Zwierzynieckiej, Krzywoustego czy na pętli starołęckiej. Garażujące tam tramwaje były nieustannie dewastowane i niszczone. Wydzielony, ogrodzony i pilnowany teren z 14 torami i kanałem przeglądowym został oddany do eksploatacji 15 sierpnia 1985.

Od tego czasu „Budziszyna” zdążyła pełnić rolę tymczasowej zajezdni, choćby wtedy kiedy w maju 1986 roku doszło do wybuchu gazu na skrzyżowaniu ul. Głogowskiej i Hetmańskiej. Zajezdnia przy ul. Głogowskiej została wtedy odcięta od sieci torowisk, dlatego na czas remontu wagony kursujące po mieście, musiały po służbie zjeżdżać na tory odstawcze. Były tam do czasu odbudowania nawierzchni skrzyżowania m.in. przez pracowników MPK Poznań, pod koniec sierpnia ‘86. W tym czasie urządzono tam prowizoryczny warsztacik podręczny, pomieszczenie socjalne i dyspozytornię. Ponownie „Budziszyna” stała się zajezdnią alternatywną dla Głogowskiej pod koniec lat 90’tych. Wyprowadzka spowodowana była wyburzaniem starej i stawianiem nowej hali dla tramwajów w zajezdni. Kilka lat później na torach odstawczych pojawiły się tramwaje z zajezdni przy ul. Fortecznej. Z uwagi na remont torowiska w ciągu ul. Starołęckiej, bimby musiały garażować poza macierzystą zajezdnią. Wtedy poważniejsze naprawy tramwajów realizowano w zajezdni przy ul. Głogowskiej, natomiast mniejsze, bezpośrednio w kanale przeglądowym na Budziszyńskiej, wykonywali oddelegowani z Fortecznej pracownicy.

Przez cały czas Budziszyna stanowiła również miejsce postoju dla wagonów wycofanych czasowo z eksploatacji. Garażowały tam także różne tramwaje techniczne (np. pługi odśnieżne). W 2011 roku dawała także schronienie dla części tramwajów z opuszczonej z dniem 31 grudnia 2010 r. zajezdni przy ul. Gajowej.