Parowóz zbudowany w FABLOK-u otrzymał oznakowanie wojskowe I-III 1002p i został skierowany do próbnej eksploatacji na kolej wąskotorową z Sierpca do Lubicza. Wypadła ona bardzo dobrze, jednak z nieznanych powodów Ministerstwo Spraw Wojskowych nie zakupiło zamówionych parowozów, natomiast chętnie zakupiły je Polskie Koleje Państwowe, zachowując nadane numery wojskowe.

Po zamknięciu w 1937 r. kolei wąskotorowej na linii Sierpc – Lipno – Lubicz k. Torunia (gdyż równolegle do linii wąskotorowej została zbudowana nowa linia kolei normalnotorowej Sierpc – Lubicz – Toruń) parowóz: I-III1002p miał być przesłany na kolej jędrzejowską, jednak ostatecznie trafił na kolej ostrołęcką do parowozowni w Myszyńcu. Po wybuchu II wojny światowej parowóz w 1940 r. został przejęty przez Koleje Rzeszy Niemieckiej (Deutsche Reichsbahn) i wówczas nadano mu nowe oznaczenia DR 99.1575. Po zakończeniu wojny i po ponownym przejęciu przez PKP, w roku 1947 r. nadano mu nowe oznakowanie: Tx3-427. Podczas kolejnej zmiany oznaczania taboru wąskotorowego na PKP, w 1961 r. nadano mu mylnie serię Tx26 (a powinno być Tx28) z numerem inwentarzowym PKP:427 i tak już zostało do chwili obecnej. Parowóz pozostawał cały czas w służbie na kolei ostrołęckiej aż do jej likwidacji w 1973 r. Przesłano go do Zakładów Naprawczych Taborku Kolejowego w Nowym Sączu z myślą o naprawie głównej i dalszej eksploatacji, jednak zakłady w Nowym Sączu już przestawiły się na naprawy lokomotyw spalinowych i zaprzestały napraw parowozów. W bardzo złym stanie technicznym parowóz został przejęty przez Muzeum Kolejnictwa, skąd wypożyczono go (przekazano w depozyt) do Muzeum Kolei Wąskotorowej w Wenecji. Z uwagi na fatalny stan techniczny odstawiony został na bocznicę w Biskupinie, gdzie oczekiwał na odbudowę. Dzięki inicjatywie Krakowskiego Klubu Miłośników Kolei parowóz przekazano w 1983 r.do lokomotywowni w Chabówce, gdzie został odbudowany i ustawiony jako pomnik na terenie tamtejszego Skansenu Taboru Kolejowego.