Projekt Swissmetro zakłada budowę sieci kolei magnetycznej, która ma pewnego dnia połączyć szwajcarskie miasta. Maglev w założeniu ma odciążyć transport szynowy dokładnie tam, gdzie dodatkowa przepustowość jest najbardziej potrzebna. Stacje Swissmetra mają znajdować się bowiem bezpośrednio pod lub w niedalekiej odległości od dużych dworców kolejowych, co ma umożliwić płynne przesiadanie się do istniejącej infrastruktury kolejowej. Zgodnie z wizją projektantów Swissmetro pociągi mają kursować w szczycie co 6 minut prędkością 500 km/godz. Gdyby udało się ją zrealizować podróż z Zurychu do Berna trwałaby więc zaledwie 12 minut, a z Genewy do St. Gallen niecałą godzinę. Jak powiedział niedawno Mettler Rudolf, prezes Pro Swissmetro, odpowiedni wniosek w sprawie wpisania tego projektu na listę inwestycji państwowych został już złożony. Wyraził on jednocześnie nadzieję, że projekt Swissmetro będzie oceniany na równi z innymi projektami kolejowymi.

SBB planuje nowe inwestycje

Jak informują Koleje Szwajcarskie (SBB), w ciągu najbliższych 20 lat nastąpi podwojenie ilości pasażerów na najbardziej uczęszczanych liniach kolejowych w kraju Helwetów. Aby obsłużyć taki ruch, korytarze te będą musiały zostać całkowicie zdemontowane i praktycznie zbudowane. SBB szacuje, że będzie to kosztować 5 mld franków szwajcarskich. Przedstawiciele Swissmetro twierdzą jednak, że kolej konwencjonalna oparta na stalowych kołach i szynach, nawet przy ogromnych inwestycjach, zapewnia jedynie niewielką poprawę przepustowości. Dodają, że przy jej intensywna eksploatacja potęguje koszty utrzymania i konserwacji takiej sieci, nie mówiąc już o ingerencji w środowisko naturalne przy jej budowie. Swissmetro ma być rozwiązaniem wszystkich tych problemów. Jego wpływ na środowisko naturalne jest minimalny, bowiem podziemna kolej magnetyczna nie wytwarza praktycznie żadnego hałasu, nie ingeruje w krajobraz i zużywa znacznie mniej energii, gdyż porusza się w tunelu próżniowym, gdzie napotyka na bardzo mały opór powietrza.

Ciśnienie jak w samolocie

Projekt Swismetro zakłada budowę linii złożonych z dwóch oddzielnych tuneli. Jest to warunek konieczny w celu zapewnienia optymalnego poziomu bezpieczeństwa. Tunele będą znajdowałyby się od 50 do 100 metrów pod powierzchnią ziemi i miałyby średnicę 6,5 metra. Jeżeli uda się go zrealizować, co 15 kilometrów zainstalowane będą pompy ssące wytwarzające podciśnienie w tunelu. Jest ono potrzebne w celu zmniejszenia oporów powietrza w nim, co z kolei umożliwi osiąganie wyższych prędkości przy jednoczesnym zmniejszeniu zużycia energii. Ciśnienie powietrza w tunelu ma być porównywalne z ciśnieniem atmosferycznym na wysokości 15 tys. metrów nad poziomem morza. Ale w kabinie pojazdów obsługujących Swissmetro podobnie jak wewnątrz samolotu ciśnienie będzie na normalnym poziomie.

Sceptycyzm władz

Szwajcarski Federalny Urząd Transportu (FOT) poznał już projekt oraz dołączone do niego studium wykonalności, ale nie znalazł się on w jego planach poprawy mobilności w kraju, między innymi z powodu kosztów jego realizacji. Budowa odcinka z Genewy do St. Gallen miałaby kosztować 20 mld franków, a linia z Zurychu do Bazylei dodatkowe 5 mld franków.

Chińczycy będą pierwsi

Twórcy projektu twierdzą, że w Chinach projekt Swissmetro już został przyjęty, a to znaczy, że jest właśnie kopiowany. Naukowcy z Uniwersytetu Jiaotong pracują nad projektem pociągu. magnetycznego, który ma się jeździć z prędkością 600 km/godz. Zgodnie z najnowszymi doniesieniami z Kraju Środka ma być on przeniesiony do tunelu próżniowego, w którym miałby się rozpędzać nawet 1000 km/godz. Zgodnie z zapowiedziami Chińczyków, pierwszy pociąg ma być gotowy do obsługi pasażerów za 10 lat. Jeżeli będą rozwijać ten projekt tak szybko, jak udało im się rozwinąć sieć konwencjonalnej kolei dużych prędkości, to kto wie, to być może uda im się stworzyć linii kolei opartej na projekcie Swissmetra jako pierwszym.