Ponadto, zgodnie z dodatkowymi wymaganiami Komisji Europejskiej, w ramach specyfikacji rejestru zawarte zostały procedury, które umożliwić mają wykazanie stopnia zgodności istniejących linii, nie będących przedmiotem projektów odnowienia lub modernizacji, z podstawowymi parametrami zawartymi we właściwych Technicznych Specyfikacjach Interoperacyjności.

Jednym z podstawowych celów rejestru jest zapewnianie wsparcia dla zainteresowanych stron w obszarze kompatybilności technicznej pomiędzy taborem oraz infrastrukturą i urządzeniami stałymi. Rejestr służyć ma działalności planistycznej, z jednej strony w ramach procesów projektowania nowych pojazdów kolejowych, a z drugiej strony w ramach planowania działalności eksploatacyjnej przez przedsiębiorstwa kolejowe (planowanie tras dla określonego rodzaju taboru).

Zgodnie z założeniami przyjętymi na potrzeby RINF, sieć kolejowa wspólnoty rozpatrywana będzie w skali makro jako zbiór ponad 40 000 punktów eksploatacyjnychi takiej samej liczby odcinków linii. Zakres danych w rejestrze obejmować będzie natomiast około 150 pozycji, związanych z trzema podsystemami strukturalnymi: infrastruktura, energia i urządzenia stałe (w ramach podsystemu sterowanie ruchem i sygnalizacja). Zakres geograficzny obowiązywania RINF dotyczył będzie systemu kolejowego wspólnoty podlegającego wymaganiom Dyrektywy 2008/57/WE.

Po wejściu w życie wymagań dla rejestru infrastruktury, państwa członkowskie zobowiązane zostaną do jego wdrożenia w oparciu o przygotowane wcześniej indywidualne plany wdrożeniowe.

Specyfikacja rejestru infrastruktury kolejowej, skierowana została na ścieżkę legislacyjną do Komisji Europejskiej.